Labels voor dit bericht: bijvoorbeeld scooters, vakantie, herfst

Mogelijke labels voor dit bericht zijn scooters, vakantie, herfst.

Scooters. Nog nooit op een scooter gereden persoonlijk. In de vakantie was ik in Kroatië, daar wilden we het misschien wel doen. Maar het was zondag en ze zijn daar zo verdomd gelovig dat alles er toe was. En toen moesten we weg want de boot kwam. We zijn die zondag dan maar te voet gegaan, het was niet zo ver en het strand was heel mooi. Er was een bar, ik dronk een Karlovačko en dat smaakte, want het was zomer. Dan teruggewandeld. We hebben nog gekeken of er geen bus kwam, maar het was zondag. En liften lukte daar ook niet al te goed, weinig auto's en weinig mensen blijkbaar die de duimopsteekconventie kennen. Ze dachten allicht dat ze goed aan het rijden waren.

's Herfsts (Dat woord zou moeten bestaan. 's Winters, 's lentes, 's zomers) is daar waarschijnlijk geen kat. De scooterbedrijfjes zijn toe. 's Herfsts is het elke dag zondag.

Koorts-deun

t Is triestig dat het regent in den herfst,
dat het moe regent in den herfst, daar-buiten,
- En wat de bloemen wégen in den herfst;
- en de óude regen lekkend langs de ruiten...

Zwaai-stil staan de graauwe boomen in het grijs,
de goede sidder-boomen, ritsel-weenend;
- en 't is de wind, en 't is een lamme wijs
van kreun-gezang in snakke tonen stenend...

- Nu moest me komen de oude drentel-tred,
nu moest me 't oude vreê-beeldje gaan komen,
mijn grijs goed troost-moedertje om 't diepe bed
waar zich de warme koorts een licht dierf droomen,
en 't wegend wee in leede tranen berst...

...'t Is triestig dat mijn droefheid tháns moest komen,
en loomen in 't atone van de boomen;
- 't Is triestig dat het regent in den herfst...

Karel van de Woestijne (1878-1929)

Omdat een ander het ooit al beter gezegd heeft. Altijd.

'En loomen in 't atone van de boomen' moet een van de mooiste dichtregels ooit zijn. De herfst sleept zich voort langs lange oo's. De herfst weegt als lange ee's. De herfst breekt, de dichter kent geen woorden. De herfst is zo zwaar als het woord zelf doet vermoeden.

Geen seizoen richt zich zozeer op poëzie als de herfst. Een van enige woorden die niet rijmen, dan nog. (Enkele verdienstelijke pogingen ten spijt). Hoewel melancholie ook mij niet vreemd is, zou ik het toch daar niet op steken. Melancholie is een ziekte. Melancholera. Het woord is te zwaar.

Daarnet nog een bundel Lucebert uit de biep gehaald. Het regende.